विरेन्द्र पौडेल
नरेन्द्र हज्जारौ प्रवासी नेपालीहरुको मन भित्र बस्न सफल छन् उनि । कहिले छोरी भन्दा आमा तरुनी त कहिले नाटश्रेष्ठ मुर्म्बईका गीत संगीत र नृत्य प्रेमी दर्शकहरुका लागि कुनै नौलो नाम होइन । विगत तीन बर्षदेखि मुर्म्बईका दर्जनौ सांस्कृतिक कायर् क्रमहरुमा नृत्य निर्देशन तथा नाटक लेखन र निर्देशन गर्दैक भित्रको नाटक अनि कहिले साली भेना जस्ता नाटकहरु लेखन तथा निर्देशन गरेर मुर्म्बईका सांस्कृतिक कार्यक्रमहरुमा नाटकको महत्व र आवश्यकता लाई परिपर्ूर्ति गर्दै आएका श्रेष्ठलाई हास्यकलाकारको रुपमा पनि चिन्न सकिन्छ ।मुर्म्बईका लोकप्रिय हास्य कलाकार श्रेष्ठको जन्म २०२६ साल जेठ २ गते
गुलरिया नगर पालिका ८ बर्दियाको आर्दश टोलमा स्वर्गीय बुबा अक्कल बहादुर श्रेष्ठ र आमा तुलसी देवी श्रेष्ठको कोखबाट कान्छो छोराको रुपमा भएको हो । सानै देखि एउटा सफल अभिनेता बन्ने लक्ष्य बोकेका श्रेष्ठले स्नातक तह सम्म अध्ययन गरेका छन् । एक कक्षा देखि नै विद्यालयमा हुने कार्यक्रमहरुमा नाचेर र्सवश्रेष्ठ हुने गरेका र सानैदेखि मादल बजाउन थालेका नरेन्द्र विगतलाई सम्झदै भन्छन.म चार कक्षामा पढ्दै थिए , शिक्षा दिवसमा मादल बजाउदा त्यतिबेलाको जिल्ला शिक्षा अधिकारी खुसी भएर मलाई एउटा थाल उपाहार दिनुभएकोे थियो र त्यो अझै सुरक्षित राखेको छु ।” २०४६ साल तिर बर्दियामै दिपेन्द्र सांस्कृतिक क्लबको अध्यक्ष समेत रहेर विभिन्न सांस्कृतिक कार्यक्रम गर्दै आएका श्रेष्ठले त्यसैबेला साना तिना स्टेज तथा सडक नाटकहरु समेत लेख्न थाले । जलिरहेको चिता, भिडियो फिल्म एक धर्को सिन्दुरको लेखन तथा निर्देशन गरि २०५३ सालमा सुदुर पश्चिम तथा मध्यपश्चिममा भएको राष्ट्रिय नाचघर काठमाण्डौद्धारा आयोजना गरिएको नाटक प्रतियोगितामा नाटक दोस्रो स्थान र नाटकमा र्सवश्रेष्ठ चरित्र अभिनेताको उपाधी नरेन्द्र श्रेष्ठले हात पारे । सोहि बेला श्रेष्ठले वरिष्ठ कलाकार हरिहर शर्मा, मदनदास श्रेष्ठ र विरेन्द्र हमालको हात बाट पुरस्कार पाएका थिए । त्यपछि निरन्तर रुपमा चार बर्षम्म काठमाण्डौ बसेर अभिनयमा मात्र नलागेर उनले नृत्य र बाद्यवादनमा समेत लागे पछि विभिन्न कार्यक्रमहरुमा वाद्यवादन गर्नथाले जस्तै रिमा रिर्कड बबरमहल र सुपर साउण्ड माइतीघरमा उनले मादल बजाए । सफल अभिनेता एंव कलाकार बन्न सोच र लक्ष्य लिएर काठमाण्डौ पुगेका श्रेष्ठ त्यो पुरा नभए पछि पुन बर्दिया फर्किए । पुनः सस्थामा लागेर विभिन्न एनजिओ आईएन जिओहरु र जेशिसको आयोजनामा दर्जनौ सास्कृतिक कार्यक्रम गर्न पुगे । त्यसै सिलसिलामा उनि मुर्म्बईमा कार्यक्रमको लागि एउटा टोली लिएर आए जुन कार्यक्रम मुर्म्बईमा इण्डोकामले गरेको थियो । त्यसपछि शुरुभयो नरेन्द्रको मुर्म्बई आगमन र मुर्म्बई यात्रा । सो कार्यक्रममा नरेन्द्र श्रेष्ठले नेतृत्व गरेर कलाकार आएपछि त्यतिबेला नेपाल न्यूज साप्ताहिकका सम्पादक प्रकाश पौडेलसंग भेट भयो त्यसपछि उनि टोली संगै पुनः नेपाल फिर्ता भए । उनि त्यति बेलाको केहि दुःखहरु सम्झदै भन्छन मलाई त्यसपछि बर्म्बई आउने रहर थिएन र आउछु भन्ने सोचेको पनि थिईन तर आखिर पुन मुर्म्बई आए । हुन पनि छोटो समयमै मुर्म्बई आएर प्रवासी नेपालीहरुबीच लोक प्रियबने नरेन्द्र । आखिर मुर्म्बई किन आउनु भयो त भन्ने प्रश्नमा नरेन्द्र भन्छन् मुर्म्बई एउटा कलाकारिताको महासागर भएकोले यहा आएर पनि एउटा आफ्नो स्थान बनाउन सकिन्छ कि र राम्रो अभिनेता बन्न सकिन्छ, अभिनय सिकेर जाउ भनेर आएको । मुर्म्बईमा श्रेष्ठले संयुक्त नेपाली महासंघको आयोजनामा भएको हाम्रो आगन, माइती आगन, नेपाली समाज दैनिकको आयोजनामा गरिएका भञ्ज्याङ्ग चौतारी, माकुरी जालैमा, सुदुरपश्चिम सास्कृतिक समुहको आयोजनामा भएको नाटक भित्रको नाटक,धानुकाडा सास्कृतिक समुहको नाटक साली भेना, संंयुक्त नेपाली जनकल्याण समितिको आयोजनामा गरिएको प्रवासको सम्झना र स्वदेशको सम्झना, देख चेम्स ग्रुपको आयोजनामा प्रवासको सुशेली, दोहोरी दोस्रो धमाका, नविन पाण्डको आयोजना रहेको माघे मेलैमा, आकाश गुरुङ्ग र कृष्ण घिमिरेको छोरी भन्दा आमा तरुनी, साथी नेपालको आयोजनामा गरिएका चेतना मुलक कार्यक्रमहरु चेतना पश्चाताप,भुल र यस्तो पनि हुदो रैछ जस्ता नाटकहरु लेखन लथा निर्देशन गर्नुभएका श्रेष्ठले मुर्म्बई अन्य दर्जनौ संघ सस्थाहरुको कार्यक्रमहरुमा नृत्य निर्देशन गरिसकेका छन् । मुख्य लक्ष्य अभिनेता बन्ने बोकेर मुर्म्बई छिरेका नरेन्द्र भाग्यले जता लान्छ त्यतै जाने बताउछन् । नृत्य, अभिनय, बाद्यवादन लगाएतका क्षेत्रमा लगातार लागिरहने नरेन्द्र प्रवासमा बसेपछि अखिर पर्ूव मेचि देखि पश्चिम महाकाली सम्म जहाको भएपनि एक भएर बाच्नु पथ्र्यो तर यहा त्यस्तो देखिएन् , भेगिय र क्षेत्रीय आधारमा यसैरी नै फुट भयो भने नेपालीहरुको अस्तित्व रहदैन र नेपालीहरु सफल हुन सक्दैनन् भन्छन । उनि भन्छन् राजनीतिक दृष्टिले फरक फरक मत भए पनि नेपालीहरु हितको लागि एक हुनु पर्दछ । मुर्म्बईमा नै बसेर नेपालीहरुको नामलाई उच्च राख्न चाहने नरेन्द्र कार्यक्रम गर्दा कलाकारको कालाकारिता लाई चिन्नु पर्दछ, कलामा नाताबाद कृपावाद, सहयोगीवाद हुनुहुन्न, नया कलाकारहरुलाई प्रोत्साहन गर्न साधना गरेर मात्र ल्याउनु पर्ने र स्टेजमा उत्रानु पर्ने श्रेष्ठ बताउछन् । मुर्म्बईका सांस्कृतिक कार्यक्रमहरुमा कत्तिको नेपाली पन छ त - भन्ने प्रश्नमा उनि भन्छन मुर्म्बईमा हुने कार्यक्रमहरुमा ठेट पन नेपाली पन पाईदैन, त्यसकोलागि म ल्याउने प्रयास गरेको छु । नेपालका विभिन्न क्षेत्रमा भएका संस्कृतिहरुलाई अझै स्टेजमा उत्रान नसके को बतानुहुने श्रेष्ठ बिबाह गर्ने इच्छा छ तर हाम्रो नेपाली समाजमा उमेर हुदै विबाह गर्नु पर्दो रहेछ त्यसैले अब राम्रो असल जीवनसाथीको प्रतिक्षामा छु जुन नेपाली समाजसंग मेल खाने हुनर्ुपर्छ भन्नुहुन्छ । बचेको समयमा कम्पुटर संग खेल्ने र कथाहरु पढ्न रुचाउने श्रेष्ठ लगातार रुपमा कलाकारिता मै खटिएका छन र मुर्म्बईमा चर्चित हास्य कलाकार तथा नृत्य निर्देशक हुन् हेरौ उनलाई समय र भाग्यले अझ कहा र कति माथि पुर्‍याउने हो ।